වනේ සතුරන් හොරෙන් ඇවිදින්
දෙසූ පූචානමට බිලිවී
උන් පිරූ මෝහයේ මධු විත
දණනමා පිලිගමින් බීවෙමි
වෛරයෙන් නෙත් අන්ධවී ගිය
තින්ත පෙවූ පරණැලට රැවටී
උමතු වී සිහි විකල්වූ මෙන්
පළිඟු පිළිමය විලට හෙලුවෙමි
විෂ පෙවූ සප් දළ පහරවැද
දිය ද ලෝදිය වෙනස නොදැනී
සිහිල් දිය පිරි කළය බිඳදා
වලං කට්ටෙන් මඩ වතුර බොමි
අමාවක වූ රටක ඉපදී
පිපෙන්නට සිටි කුසුම පොඩිකර
සුසුම් හෙලමින් නිදන්නට යමි
[Photo from here]
